پس حالا فهمیدی که برای تحقق بخشیدن به رویاهات کامل نیستی. اون آدمی که باید بلد باشه که انجام بده نیستی! میخوای بگی کاش اصلا شروع نکرده بودی؟
نه این حرف رو نزن. هیچ آدمی برای شروع کردن نیاز نیست که کامل باشه. اصولا تا شروع نکنی کامل نمیشی ولی خطا هم نکن.
فکر نکن که باید تا ابد کژدار و مریز حرکت کنی. ( لیوان رو کج بدار جوری که می از اون نریزد.)
بیشتر یاد بگیر. من میدونم هیچ وقت کامل نمیشیم. حتما مثل بو علی سینا یه روزی دانش ما میرسه به جایی که بدانیم که نادانیم ولی با این حال هرچی توان داری انرژی بذار و یاد بگیر و بهتر شو. این تنها راهشه. اگه بهتر نشی یه جا میمونی.
یه جا کم میاری.
من به تعادل خیلی معتقدم. ادم باید متعادل زندگی کنه. برای همه چیز وقت بذاره ولی مهمه که وقت بذاره. هیچ وقت هیچ وقت و هیچ وقت تموم نمیشه.
یه مسئله مهم دیگه هم وجود داره. زمان حرکت حتما دردهایی میاد سراغت. زیاد به درد ها توجه نکن. کمی تلاش کن که درد ها کم بشه ولی اگه دیدی نشد مواظب باش از تلاش کردن باز نمونی.
بازم نکات مهمی داره میاد تو ذهنم. پول همه چیز نیست. نمیگم مهم نیست ولی همه چیز نیست. قبل از پول به سلامتی، به خانواده و به چیزای مهمتر فکر کن. پول هم دربیار پول خوب هم در بیار ولی یاد باشه پول رو به آدمای سخت کوش میدن.
کسی برای کار ساده پول نمیده.
یه چیزی هم مهمه اینه که شناخته بشی. حتما بقیه تورو بشناسن. توی پستوی خونه کسی نمیاد دنبالت باید کارت رو ببین و تعریفت رو بشنون که بهت بها بدن.
من دیگه خوابم میاد. این وبلاگ نویسی شاید به سمت و سویی بره که بخوام برنامه های کلیم رو بنویسم البته چون میدونم کسی نمیخونه حس بهتری دارم به نوشتنش. یا اینکه نهایتا کسانی که بخونن ادم های با ارزش تری هستن از فالوور های اینستاگرام.
خلاصه اینکه باید جنگید و بهونه ها رو کم کرد. باید نترسید. وقتی تر رو از زندگیمون حذف کنیم ممکنه با شجاعت کارهای خارق العاده ای انجام بدیم. البته کارای احمقانه هم ممکنه انجا بدیم ولی خب بازم از ترسیدن و کاری نکردن بهتره.
البته جوگیر هم نشو. یه درآمد مطمئن برای خودت دست و پا کن تا یه بدبختی دچار نشی. کلیشه ای شده ولی میگن پول خوشبختی نمیاره ولی بی پولی قطعا بدبختی میاره. پس بجای بهونه گرفتن هر کار مزخرفی هم شده بکن که بتونی یه درآمدی داشته باشی.
و اگه میخوای حالت همیشه خوب باشه. روزی چند بار برای مدت کوتاهی برو توی جمع هایی مثل پارک یا عبادت گاه یا ورزشگاه و…
هر هفته یا حداقل هر ماه برو یه فضای سبزی، طبیعتی جایی.
با خانوادت ارتباط بگیر و به دیدنشون برو. تماس تلفنی بگیر باهاشون هر روز. هر روز نشد یه روز درمیون.
توی شبکه های اجتماعی کمی فعالیت کن و به عزیزانت نشون بده زنده ای.
برای عزیزانت کادوهایی که در توانت هست و میدونی دوست دارن بگیر و خوشحالشون کن.
به افرادی که نمیشناسی و میبینشون کمک کن.
از هیچ چیز نترس و به هیچ چیز دل نبند. تو صاحب هیچی نیستی حتی جسم خودت.
منتشر میکنم اگه حوصلم شد بعدا باز بینی میکنم ببینم غلط تایپی یا املایی دارم یا نه. الان خوابم میاد.